جمعه پیشین بنا را بر طبیعت گردی نهادیم و برای اولین بار به جائی به نام آزادبر رفتیم.
این عکسها را هم که میبینید در مقابل زیبائیهای آزادبر هیچ نیست و مطمئنا حق مطلب بجا آورده نشده است.
در گرمای بی حد تابستانی ،در آزاد بر تازه درختان تن به شکوفه داده بودند و هنوز سرمای زمستان در لابه لای دامن سبز و چین خورده کوه ها جا مانده بود...
طبیعتی بی نظیر،هوائی پاک و خنک و انواع سبزیجات کوهی که دل اهلش را می برد.
این عکسها بر میگردد به جمعه پیشین و روز 15 خرداد ماه 88 که بسیار به ما خوش گذشت.
طبیعت چنان بکر بود کی برای عبور از رودخانه باید از خودش عبور میکردی...ساده اینکه نه پلی بود و نه ردی از آدمی...
پایت را که در آب سر این رود می گذاری صدای آب شدن برفهای به جای مانده را از سینه کوه می شنوی....
خدا را هزاران شکر که تهرانیهای عزیزی که این روستای زیبا و این طبیعت بی همتا را میشناسند کم شمارند که شاید همین دلیل ماندگاری و زیبائی این قسمت از ایران است.
